Gottfried Heinrich Burghart
Biografia
Gottfried Heinrich Burghart urodził się 5 lipca 1705 w Dzierżoniowie. Był synem lekarza Christopha Timotheusa oraz Anny z domu Bischof. Początkowo uczył się prywatnie, a od 1720 uczęszczał do Gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu. W 1725–1726 praktykował u różnych lekarzy na Dolnym Śląsku, a od 1727 do 1730 studiował medycynę na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.
Później przez rok wykonywał zawód lekarza w tym mieście, jednak w 1731 powrócił do Dzierżoniowa. W 1734 osiadł we Wrocławiu, gdzie do 1743 prowadził własną praktykę lekarską, jednocześnie odbywając liczne wycieczki w góry Dolnego Śląska, w tym zwłaszcza na Ślężę. Od 1743 był profesorem przyrody i matematyki gimnazjum w Brzegu, prowadząc jednocześnie praktykę lekarską w tym mieście.
W drugiej połowie lat 40. XVIII w. na zlecenie rządowe badał potencjał rud metali w Złotym Stoku, Srebrnej Górze i Tarnowskich Górach. Burghart prowadził obserwacje przyrodnicze podczas wypraw w Sudety i na ich przedgórze, co zaowocowało książką o Ślęży i okolicy „Iter Sabothicum” (1736) oraz pracą o wodach termalnych Lądka-Zdroju (1744). Publikował także prace medyczne, chemiczne, o destylacji (1736) oraz biografie biskupów śląskich (1762). Napisał traktat Ausserordentliche Gespräche im Reichen der Todten (1741).
Wydawał także tłumaczenia z łaciny na niemiecki i prowadził czasopisma Medicorum Silesiacorum Satyrae (1736–1742) oraz Der forschende Schlesier. Eine moralische Wochenschrift (1758). Był członkiem Leopoldiny od 1756.