Dagmara Magdalena Adamska

Historyk
01.06.1975 Dzierżoniów

Biografia

Dagmara Magdalena Adamska urodziła się w 1975 roku w Dzierżoniowie, gdzie spędziła dzieciństwo oraz wczesną młodość. Tam ukończyła Szkołę Podstawową nr 5 im. Bohaterów Westerplatte oraz I Liceum Ogólnokształcące o profilu humanistycznym.

W 1994 roku po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym podjęła studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Ukończyła je w 1999 roku, zdobywając tytuł magistra historii ze specjalnością archiwalną na podstawie pracy pt Dwór i otoczenie księżnej świdnickiej Agnieszki w latach 1368-1392, której promotorem był prof. Lech Tyszkiewicz. Ponadto w latach 1997–2001 studiowała drugi kierunek – historię sztuki na macierzystej uczelni.

W 1999 roku rozpoczęła studia doktoranckie, zostając stypendystką śląskoznawczego Studium Doktoranckiego. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała w 2004 roku na podstawie pracy dewocyjne fundacje rycerstwa świdnicko-jaworskiego w średniowieczu, którą napisała pod kierunkiem prof. Mateusza Golińskiego. W 2005 roku została zatrudniona jako adiunkt w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej do końca XV wieku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Dwukrotnie przebywała na stażach naukowych w Czechach: we wrześniu 2007 roku na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz w maju 2009 roku na Uniwersytecie Masaryka w Brnie.

Poza działalnością naukowo-dydaktyczną jest członkiem Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W 2019 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie osiągnięcia Średniowieczne osadnictwo w dorzeczu górnej i środkowej Oławy.

W latach 2023–2024 była przewodniczącą stowarzyszenia Jesteśmy Uniwersytetem. W 2025 roku została laureatką Nagrody Klio I stopnia za książkę Winogrady i winne wzgórza. Uprawa i produkcja wina na średniowiecznym Śląsku (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego).

Dorobek naukowy Dagmary Adamskiej koncentruje się na późnośredniowiecznym Śląsku, obejmując kwestie rycerstwa, osadnictwa na Śląsku, ikonografii, urbanistyki i ruralistyki. Wśród zrealizowanych projektów naukowych znajdują się Atlas grodzisk wczesnośredniowiecznych z obszaru Polski (2013–2017), Atlas historyczny miast polskich, Śląsk (2014–2017) oraz Adaptacja osadnictwa i gospodarki do marginalnych warunków środowiska naturalnego (2015–2018). W 2019 ukazała się Wieś, miasteczko, miasto. Średniowieczne osadnictwo w dorzeczu górnej i środkowej Oławy. Publikowała również w pracach monograficznych i redagowała liczne artykuły (Słownik wsi śląskich w średniowieczu, tomy 2–3, 2018–2022).

Wśród zrealizowanych projektów naukowych znajdują się także Słownik wsi śląskich w średniowieczu, t. 2: Powiat polkowicki, t. 3: Powiat wołowski (2018–2022, NPRH) oraz Katalog zamków i dworów obronnych Śląska (2022–2026, NPRH).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Habilitacja naukowa w zakresie historii uzyskana w 2019 roku na podstawie pracy Średniowieczne osadnictwo w dorzeczu górnej i środkowej Oławy.
Laureatka Nagrody Klio I stopnia w 2025 roku za książkę Winogrady i winne wzgórza. Uprawa i produkcja wina na średniowiecznym Śląsku (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego).
Uczestnictwo w projektach NPRH/NCN: Atlas grodzisk wczesnośredniowiecznych z obszaru Polski (2013–2017), Atlas historyczny miast polskich, Śląsk (2014–2017), Rozwój krajobrazu kulturowego Sudetów (2015–2018).
Członek Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Ciekawostki

Dwukrotnie odbyła staże naukowe w Czechach: we wrześniu 2007 na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz w maju 2009 na Uniwersytecie Masaryka w Brnie.
Przewodnicząca stowarzyszenia Jesteśmy Uniwersytetem w latach 2023–2024.

Udostępnij